Seçici Mutizm Konusunda Merak Edilenler İçin Bir Rehber

Seçici mutizm, bir çocuğun belirli durumlarda veya belirli insanlarla konuşamadığı, nadir görülen bir çocukluk kaygı bozukluğudur. Aşırı çekingenlik olarak düşünülebilse de, bu bir utangaçlık biçimi değildir. Bu şekilde algılansa da, kasıtlı olarak konuşmayı reddetmek de değildir. Semptomlar ve birlikte var olan durumlar, tedavi seçenekleri gibi kişiden kişiye değişebilir.

Semptomlar

Seçici mutizmin başlangıcı genellikle 3 ila 6 yaşları arasındadır. Seçici konuşmazlık geliştiren çocukların çoğu aynı zamanda sosyal kaygı veya sosyal fobiden muzdariptir. Mizaç olarak, küçük bebekler bile yeni durumlarda çekingen ve temkinlidirler. Ayrılık kaygısı yaşayabilirler. Birçoğu, garip vücut dili, sertlik ve yüz ifadelerinde eksiklik gibi fiziksel belirtiler gösterir. Bir durumda rahat olanlar konuşmayabilirler, ancak daha rahat fiziksel özelliklere sahiptirler. Seçici konuşmazlığı olan bir çocuk, bazı durumlarda konuşabilirken diğerlerinde konuşmayabilir veya bazı kişilerle konuşabilirken başkalarıyla konuşamaz. Örneğin, çocuk evde veya yakın arkadaşlarıyla normal bir şekilde konuşabilir, ancak iletişim kurma beklentisinin veya baskısının olduğu okulda veya diğer sosyal ortamlarda konuşamaz. Seçici mutizmi olan bazı çocuklar, başlarını sallamak veya ellerini hareket ettirmek gibi sözsüz iletişim kullanabilirken, diğerleri donmuş görünebilir. Diğerleri, seçici mutizmleri için o kadar çok baskı yaşayabilir ki, her durumda, tüm insanlarla sessiz kalırlar. Seçici mutizm diyebilmek için, semptomların çocuğun okula başladığı ilk ay hariç en az bir ay devam etmesi gerekir.

Nedenleri

Seçici konuşmazlığı olan çocukların genellikle ailelerinde anksiyete bozukluğu öyküsü vardır. Seçici mutizm için nörolojik temelin, beynin amigdala olarak bilinen ve çevreden tehlike sinyalleri alan bir bölgesindeki olaylar dizisi olduğu düşünülmektedir. Çocuğun iyiliği için tehlikeli olarak algılanan bir durumdan kaynaklanan kaygı, iletişimin kesilmesine neden olur. Seçici konuşmazlığı olan çocuklar, obsesif-kompulsif bozukluk, otizm spektrum bozukluğu veya gelişimsel gecikmeler gibi çeşitli eşzamanlı bozukluklara sahip olabilir.

Tedavi

Selektif mutizmi olan bir çocuk için mümkün olduğunca erken davranış terapisi veya aile terapisi aramak en iyisidir çünkü durum kendi kendine kaybolmayabilir. Destek alınan uzmanın çocuk ve aile için uygun olması terapinin başarısı için önemlidir. Tedavi tipik olarak, çocuğun kaygılarını kontrol etme becerilerini geliştirmesine ve sözsüz davranışlara olan bağımlılıklarını “öğrenmesine” yardımcı olmayı içerir. Bazı durumlarda tedavi, psikoterapiye ek olarak antidepresan veya anti-anksiyete ilaçları da içerebilir.

Referanslar

Child Mind Institute website. Selective Mutism.
American Speech-Language-Hearing Institute website. Selective Mutism.
Wong, P. Selective Mutism: A review of etiology, comorbidities, and treatment. Psychiatry. March 2010;7(3):23-31.

YAYINLANMA TARİHİ

11 Haziran 2021